- een gedicht van Angela Raanhuis

Jij lokte ze uit de Romantiek
bood ze een nieuw atelier
in sferen van mythische goden
op heide en oeroude grond

Zij vingen het licht rond je takken en blad
de haast van de beek aan je voet
ze betastten je bast, omarmden je stam
knielden
en gaven je naam

Natuur werd hun werkplaats
jouw sappen en geur liet hen stromen
en zo vloeide uit hun schilderskwast
een Walhalla