Tagarchief: Henk Gilhuis

Poëzieweek-Podium (4)

Bank in Nieuw Wulven (Foto Henk Gilhuis)

Wandeling door het Houtense Bos – Henk Gilhuis

Een roze ochtend in de schemering,
je dwaalt door drassig eik- en essenbos,
hé kijk, een ree daar aan de rand, ze gaat
al weg en hoor, daar achter je, een fazant,
dan, via een verborgen ringslanghoop
ben je opeens in een geboortebos beland
waar voor elk kind een jonge linde staat.

En toch, de mooiste plek van Houten
is op die heuvel daar, die ene bank zo hoog,
dat wordt je doel. Je wilt genieten van het zicht,
de lucht, een buizerd, zwevend op thermiek,
het kwaken in de poel, het ruime weideland,
je kijkt niet om, ziet geen parkeerplaats en
geen vinexwand. Je waant je één met de natuur.

Helaas zelfs op dit vroege uur
ben je één van vijftigduizend Houtjes.
De bank op de heuvel is meestal bezet.

Knotwilgenpaar (Foto Henk Gilhuis)

Knotwilgenpaar – Henk Gilhuis

Elke dag kom ik ze tegen
in een Houtens plantsoen
tijdens het corona ommetje
we groeten elkaar beleefd
in stilte aan de waterkant.

Stil? In de lente stroomt het sap
zij spreidt haar armen verleidelijk
wachtend tot hij eindelijk komt
hij wijkt stram naar achteren
knoestenkop vol verlegenheid
kijkt weg in de lucht of vlucht
naar z’n spiegelbeeld in het water
of is hij tot in z’n tenen verstijfd
omdat een wandelaar hem heeft
betrapt in een woeste paringsdans?

Elke dag ontdek ik iets
bijzonders in mijn buurt
van het knotwilgenleven
begrijp ik nog altijd niets.

Oostbroek (Foto Leo Mesman)

Snel Wandelen – Johan Mallens

– Vlug, daar is iets goed mis, mond op mond ademhaling (= moma) toepassen; ga jij maar beginnen, want jij hebt laatst nog de EHBO-cursus gedaan, dan ga ik de AED oppikken en 112 bellen, zei mevrouw P op geëngageerde toon.
– O.K. ik weet wat me te doen staat, zei mevrouw G kalm reagerend.

De gemoedelijke stemming was ineens omgeslagen in ingehouden paniek. Dit komt niet elke dag voor, hier! G was al neergeknield en wilde met moma beginnen toen plotseling de slanke, jonge vrouw (= sjv) zich omdraaide en uithaalde en G een klap verkocht waarvan ze suizebolde en verbouwereerd uit het veld dreigde te worden geslagen. Het lijkt de opgewonden maatschappij wel zoals in Nederland en niet de gezapige sfeer van Buitenplaats Rhenendael.

– Ik dacht aan een hartstilstand (= hss), stamelde G hevig geschrokken.
– Je moet niet denken, je moet eerst vaststellen of het klopt wat je zo net zei, zei de sjv op de belerende toon van een cursusleidster. – Dat heb je pas nog geleerd op de cursus.
– Neen, neen, zo snel mogelijk beginnen met moma en dus niet dralen of uitstellen. En dat deed ik dus…

– Ja, maar, je zag dat ik in een rare houding lag. Ik had wel geblesseerd kunnen zijn, aan mijn heup of zo en dat betekent niet meteen een hss, volgens de sjv.
– Ja, maar, een blessure sluit een hss niet uit, het kan wel allebei zijn. Trouwens, ik ken u helemaal niet. U bent niet van onze EHBO-cursus en als je een blessure hebt dan lig je niet zomaar in een slipje.
– Het kan best zijn dat ik had willen gaan zonnen en me al had uitgekleed daarvoor en vervolgens was komen te vallen omdat ik was blijven haken aan mijn ondergoed of was gestruikeld over een uitstekende steen.
– Allemaal prima, maar daar lag helemaal geen kleding van u en u ligt in het gras. Bovendien, als je hier wilt gaan liggen zonnen, dan trek je je bikini al aan voor je naar buiten loopt en trek je een badjas aan.

Plotseling kwam de vrouw in haar ondergoed omhoog en probeerde G te omhelzen en op haar mond te kussen.
– Mmhh, houdt daar mee op, ik ben daar niet van gediend. Bovendien is het voor mij nu wel duidelijk wat je plannen zijn. Ik ben door jou aangerand en ik ga je aangeven bij de politie.

Ondertussen was P terug komen hollen met het AED apparaat en bijna op hetzelfde moment kwam de ambulance met loeiende sirene en blauwe zwaailichten de bocht om gieren.

G zei: – Bol het allemaal maar af. Hier is een groot misverstand ontstaan.
– Dat gaat zo maar niet, zei de ambulance-broeder. Dat gaat u geld kosten. Maar wij kunnen hier niet gaan staan wachten. Wij moeten vertrekken voor een andere klus. Wij sturen de wijkagent op u af. Met hem of haar kunt u de boel dan afregelen. Wij moeten paraat zijn en geen doelloze of overbodige gesprekken gaan voeren…

Landschap Rhijnauwen, februari (Foto Leo Mesman)

Blijf Thuis – Truus Rozemond

lopen over landerijen
zandwegen, omgeploegde akkers
hier en daar opkomend mais
hazen dollen op een veld

ontsnapt
stiekem de stad uitgereden
geen mens die ons betrapt
Blijf Thuis

boven ons roofvogels
hun hypnotiserende kreten
jagen vogelouders schrik aan
kievit leidt vijand af

we ruiken meidoorn
zien groen van aardappel en voederbiet
kalfjes in de wei
paarden met lente in het hoofd

Buiten de gebaande paden
lopen mensen niet zover dat
ze verdwalen kunnen
blijven liever thuis

Koolzaad – Truus Rozemond

Onderweg hellingen vol
uitbundig geel op grasgroene ondergrond
zwierige lichtzinnigheid
warme omhelzing
een glimp van zwoele avond
en vochtige hartstocht

wind strijkt langs mijn gezicht
kalmeert op hol geslagen beelden
vriendelijk
als een moeder die
haar kind te slapen legt
een zwaluw maakt nog geen zomer