Gedicht van de week
Iedere week een nieuw, door een Taalpodiumlid geschreven gedicht dat aansluit bij de actualiteit, het seizoen, of gewoon ontzettend ontroerend, mooi of grappig is.
Meedoen kan als je lid bent van Taalpodium. Mail je gedicht naar: webmaster@taalpodium.nl.
Deadline: wekelijks op zondag, 20:00 uur. 's Maandags staat het verkozen gedicht op de site en socials. Iedere week kun je opnieuw meedingen! Daarnaast maakt je gedicht kans om in ons tijdschrift Schreef opgenomen te worden.
Deze week een gedicht van Maarten Blaauw.
Week 49: Maarten Blaauw
Hersenspoel
Maar vandaag
is jouw dag
zeggen ze
liever niet
klingel uit
scherm omlaag
deurtje dicht
knopje in
draaiend blauw
geurend gras
klotsend wit
tikkend glas
kratje bier
zonder broek
billenpijn
harde vloek
draaiend blauw
geurend gras
klotsend wit
tikkend glas
pretpakket
brievenman
neus voorbij
jammer dan
draaiend blauw
geurend gras
klotsend wit
tikkend glas
snijboeket
moedermijn
slagroom graag
stik d'r in
draaiend blauw
geurend gras
klotsend wit
tikkend glas
wind en boer
drink en beest
geen gezeur
wat een feest
maar vandaag
is jouw dag
zeggen ze.
En morgen dan?
Week 48: Anna Masquez
Vrouw, jouw man kwam
bij mij, schuldig
tijdelijk opgelucht,
wou dat het niet hoefde
Vrouw, jouw man kwam
blij, vrij gegeneerd
lang genegeerd
toe aan zijn behoefte
Vrouw, jouw man kwam
Bij mij, frustratie
korte penetratie
wilde intimiteit in alle hoeken
Och vrouw, jouw man was
de mijne niet maar kwam
steeds vaker blij
mijn interne plekken bezoeken
Vrouw, jouw man kwam
in mijn vulva vol ongeduld
onze vriendschap verloor
volledig haar onschuld
Week 47: Clara de Groen
Thuisgekomen
Na zes jaar weet ik ook in dit huis op de tast
de lichtknoppen te vinden. Eindelijk
geen gebalde vuisten meer als ik ga slapen.
De 100 jaar oude kastanjeboom een goede buur
die traag de seizoenen voor me afspeelt.
Het tikken van regendruppels op het tuimelraam
vervangt het zingen van de regen in de dakgoot.
Week 46: Hans van der Vlugt
Zoals het gaat
als alles anders gaat
de wind recht van voren staat
er geen luwte je schuilen laat
dan gaat het zoals het gaat
laat het waaien
laat het stormen
het gaat zoals het gaat
maar laat ons nog niet los
het is mooi zoals het riet buigt
het is mooi het keren van een blad
al staat er meer wind
dan we ooit hebben gehad
laat het waaien
laat het stormen
het gaat zoals het gaat
maar laat ons nog niet los
Week 44: Antoinette van Dijk
klik
ik ben bang voor het leven
er is al zoveel kapot gegaan
maar er kan nog veel
meer kapot
en dichterbij
en ook van mij
mijn ramen
mijn kinderen
ikzelf
mag ik alsjeblieft doen
alsof het niet bestaat
en geen krant meer lezen
geen journaal meer kijken
(ook niemand meer
aankijken trouwens)
het zal niets voorkomen
de schaduw van angst
is een grotere woede
mensen hebben dat liever
en koesteren hun haat
vanuit de leunstoel
met de laptop op schoot
een virus zonder remedie
verspreid door een muisklik
ik moet naar buiten
om iemand te vermoorden
om iemand te omhelzen
Week 43: Marco Starmans
JEUGD
de appelboomgaard
daar zat ik vroeger
het was de tijd van wachten
de tijd van voornemen
ik leefde in het heden
het randje van het verleden
dat zichtbaar was
ik had geen toekomst
de flarden toekomst
zaten in mijn hoofd
boven de bomen
overal flarden
blauw en wit en wit
Week 42: Cis Bakker
Wachten
Het wachten wacht
(wacht)
Het wacht op het wachten,
op opwachten.
Het wachten is
wachten op erkenning
wachten op daadkracht
wachten op gerechtigheid
wachten op waarheid in menselijkheid
Het wachten is op.
Waarom wachten
tot alle duisternis ongedaan is, en pas daarná
is er dan lichter licht
Kan het nu niet?
Week 41
Week 40: Kees Smits
Vervolgens
Toen ik bij je wegging
had je toen
met me mee gewild
Het kan nog - kom maar
Jij mag er zijn om jou
en och, een beetje om mij
Ik ben er om ons
Week 39: Elsbeth Boom
zoveel moeite
zoveel moeite
heeft ze nog nooit gedaan
voor een man
maar
hij is het waard
te leuk, te knap
grappig is hij ook
erudiet en zo belachelijk lekker
hij neemt haar mee naar
theaters en galeries
ze lunchen bij dat leuk strandtentje
op Kreta
en hij vindt haar het waard
te leuk, te knap
grappig is ze ook
erudiet en zo belachelijk lekker
iedereen mag zien hoe verliefd hij is
's avonds ligt ze weer in haar eigen bed
vol haren van katten en knuffels
haar La Perla bh naast haar sokken op de grond
te moe om make up te verwijderen
haren ongeborsteld
joggingpak aan
en met Jackie Collins valt ze in slaap
hoelang houdt ze het nog vol
zoveel moeite te doen
voor een man
Week 38: Clara de Groen
AAN MENEER OF MEVROUW A.
Dank je wel dat je zo goed weet wie ik ben
en wat ik belangrijk vind. Jij hebt me dat
voor eens en voor altijd duidelijk gemaakt.
Wat ik niet begrijp is waarom je je naam niet
onder de brief zet, dan kan ik je persoonlijk
bedanken. Is dat niet veel leuker? Zo geniet je
toch niet echt van alle moeite. Wees flink en
maak je bekend. Ik sta te popelen. Ook de bijl
die je me stuurde wacht op je achter de deur.
Week 37: Simon van Dieren
Pepernoten
Ja, er liggen alweer pepernoten
in de schappen.
En ja, het is een godvergeten
schande.
Je kunt ook zien hoe zonlicht
steeds meer strijklicht wordt,
luisteren hoe ganzen al gakkend
zuidwaarts trekken,
de geur van pas gevallen
blad opsnuiven,
en denken: heerlijk, het wordt herfst.
Week 36: Hanneke de Frel-Hofland
Stukjes afscheid
Kijk eens aan hoe dapper
hoe monter en maar doorgaan
kijk een aan hoe knapper
je bent om te doorstaan.
Niet meer kunnen ballen,
werk is er niet meer voor jou,
niet meer kunnen knallen
weet hoeveel ik van je hou.
Steeds een stukje afscheid nemen
maken van die mooie momenten,
samen kostbare uren claimen,
iets met pap, vooral de krenten.
Kijk eens wat de toekomst brengt,
is het leven altijd fijn?
Ondanks dat de hitte zengt,
pluk de dag, die er mag zijn.
Week 35: Saskia Hankins en Jolanda Doornenbal
Als de eerste dag
Alles is wel gezegd. Uitgespeeld, bedacht,
bewezen en ontkracht,
bevrijd, gekooid, bedwongen,
in beeld gevat, bezongen.
Alles is gerepareerd
en ook weer stuk gegaan.
Opgebloeid, bedorven,
geboren en gestorven
en toch weer opgestaan.
Week 34: Truus Rozemond
La bouche de la rivière
Kalm ademend stroomt rivier uit in zee
meeuwen schitteren bij laagtij
tussen poeltjes zeewater
witte stippen tegen zwart graniet
Voorbij vuurtoren
passeert zeilboot op weg naar haven
motorbootjes deinen
blikkerende witte wezens
in ritmische beweging
aan witte boeien vastgemaakt
Alles schettert leven
als een jazztrompet
Week 33: Jasper dePlume
Bij Elkaar
het liep precies
zoals ze
ieder voor zichzelf
hadden gedroomd
en het was daardoor
wel een beetje onwerkelijk
want wat ze werkelijk voelden
is dat ze wilden werken
in hun onwerkelijk
mooie
werkelijkheid
Week 32: Gerard Beentjes
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
zij waaien van boosheid en verdriet het verzet
zij waaien tegenwind tegen de waan van de dag
zij waaien voor de kwelder en het boerenland
zij waaien voor lepelaar, bergeend en plevier
zij waaien tegen politiek van de korte termijn
zij waaien tegen het misverstand van onverstand
zij waaien bovengronds tegen kabels ondergronds
zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
Beste Volksvertegenwoordiger,
Hierbij stel ik u met mijn gedicht op de hoogte van een stille protestactie op het eiland Schiermonnikoog tegen de plannen om met een ondergrondse kabel het eiland te doorsnijden, dwars door het Nationaal Natuurpark, de kwelders en het boerenland.
Eilanders, boeren en badgasten hebben al de petitie ondertekend tegen het besluit van Minister Hermans.
Spaar Schiermonnikoog, spaar de Waddenzee. Wat nu verloren gaat, komt niet terug.
Hoogachtend
Gerard Beentjes
dichter
Actie steunen? Onderteken de petitie!
Week 31: Marco Starmans
De nacht bezit huizen,
zoals het water bezit
wat erin verdrinkt.
De dag niet.
De dag is vluchtig,
geurloos, onzichtbaar en dodelijk.
De dag bezit mensen.
Men verdrinkt
in lucht
en sterft.
Wat blijft,
houdt de nacht,
zoals de adem
in.
Week 30: Roelie de Boer
Zonder letters geen woorden
Zonder woorden geen zinnen
Zonder zinnen is het leven zinloos
Week 29
Week 28: Antoinette van Dijk
het vergeten kind
uren staan stil
achter de schuur, of
tussen muur en deur,
onzichtbaar kind
dat niemand zoekt
en niemand vindt
de klok tikt door,
het huis is altijd vol,
er is altijd teveel,
zoveel gemis
dat niemand merkt
wat er niet is
de avond valt
de tafel wordt gedekt
het dreunen van de gong,
het lege bord
dat weggezet
vergeten wordt
dan komt de nacht
deuren slaan op slot.
een nevelflard die voor
de maan verschijnt
waarin het kind
voorgoed verdwijnt
Week 27: Joost Hontelez
Jan
Weinigen weten dat ik ooit Jan Janssen
wilde zijn. Jan Janssen was. Zelfs Le
Professeur lui-même vermoedde niets.
Ik won de Tour de France, greep mijn kans
en werd wereldkampioen. Mijn Lejeune
was een rode plastic tractor met trappers
in het voorwiel, mijn moeder, rondemiss
in keukenschort tooide mij met een grijze
ring van rubber uit een oude wasmachine,
lauwerkrans van roem en onvolprezenheid.
Een mussenmassa in de heg scandeerde
luid mijn naam. Jan! Jan! Jan! Amper drie
jaar oud en al een wielergrootheid. Er was
alleen maar zomer. Altijd scheen de zon.
Week 26: Hanneke de Frel-Hofland
Geuren
De geur van de Linde
laat gedachten
verzachten
een tere hinde
huppelt door het bos
laat geluiden
beduiden
voelt aan het mos
met blote voeten lopen
laat bomen
volkomen
op volle toeren hopen
verwachtingsvol gedreven
door kleuren
geuren
hopen door te leven.
Week 25: Nathalie Piersma
Zomergeluk
Van een sterrenhemel duizend nachten,
een regenbui die wachtte.
Tot voorbij de lente en het opengaan
en het dekbed ventilerend uit het raam.
Zoals woorden die niet te bevatten
over de kou die we vatten –
we optimistisch zonder jas, blote voeten
en de vogeltjes die blijven groeten.
Ineens staat de zomer voor de deur,
over de heg, 'alweer een barbecue' gezeur.
Strepen van een open knoopje,
rokjes die bewegen met een loopje.
En ijsjes, bijna een plasje water,
de zomer en het steeds later -
naar binnen en de gordijnen dicht.
Het veel te vroeg weer licht.
En het zonlicht, hoe het zonlicht,
een lach kleurt op je gezicht.
En de zonnebril, hoe stom, vergeten
en voor het ontspannen buiten eten.
Week 24: Anne Derksen
Stuwmeer
In mij vormt zich
Een meer van tranen
Ongekend leed
Door ongehoord wreed
Het wordt steeds stiller
Het is stil in mij
Week 23: Edo C.H. Winkel
Ontwapenend.
Verliest een vers
haar zeggingskracht
als er geen woorden meer zijn
dan schreeuwen, onmacht, pijn...
Weer doden vandaag
kogels en woorden.
Hoor Koning Krijg haar jongen lokken
waar mijn woorden stokken
na: "Ik, zou
Week 22: Clara de Groen
Ruimte
De roep van ganzen doet je
denken aan twee kleine meisjes
die alle sloten in het dorp afschaatsten.
’s Avonds bij de afwas zongen ze
over de machtigste koning van storm en
van wind de arend geweldig en groot.
Hoor je in de verte zingen of
is het je oor dat ruist.
Week 21: Femke Hogenhout
pijn
omdat het water
kruiend ijs blijkt te zijn
met scherpe randen
die als ijskoude speren
mijn hart doorboren
pijn
omdat de spiegel van het ijs
op de rotsen kapot knalde
en met de scherven
niet te rijmen valt
pijn
omdat mijn grootste angst
de waarheid blijkt te zijn
Week 20: Marco Starmans
Biologieles
In de Limburgse heuvels
groeit gras, natuurlijk,
behalve waar koeien keuvelen.
Dáár in de wei liggen ze!
Groen sappig gras bedolven onder
zwarte-pruimen-linzen-vlaaien.
Urenlang kon ik (kijken naar):
Grazen, liggen, kauwen,
liggen, loeien, kauwen, kakken.
Ik zal nooit, nooit meer
tegen schrikdraad plassen.
Week 18: Elle Werners
Marilyn Who
versnipperd
in honderden problemen
dit samenzijn: een visioen
het stonk er naar haring en kots
en dat je dan die oogwimpers
ziet trillen
samen vervloeken we
de confrontatie met ons lot
'I am too old to cry...
But it hurts to much to laugh'
dergelijke dingen
schieten me te binnen
haar zwoele blik
haar rokje waaide op
tot ver boven haar knie
Week 17: Reinato Ramoldi
Pythagoras beschouwde getallen als wezens vol leven.
Mag ik mij even voorstellen, hoorde ik opeens.
Mijn naam is 3,1415926 en dat hobbelt zo lekker door.
Ze noemen me ook wel π
Mag ik mij ook even voorstellen, klonk een tweede stem.
Mijn naam is 1,6180339 enz. enz., het zusje van ϖ.
Ze noemen me ook wel ϕ
Ik ga met cirkels om van welke straal ook, hernam π,
of speel een rol bij bollen eigen aan elk hemellichaam.
Op haar beurt vertelde ϕ met een zangerig accent: ik ben
geliefd bij kunstenaars. Ze noemen me de gulden snede.
Mijn verhouding zorgt voor een elegante spiraal bij een
nautilusschelp, een zonnebloem of een arm van Andromeda.
Wij zijn langer dan de langste slang in een sprookje.
We wippen al snel over de rand van het schrijfblad
heen en reiken hoger dan een boomtop, de Eifeltoren
en Monte Rosa. De staart van een komeet is als een
muizenstaartje. Nietig is Cassiopeia en de Melkweg.
Π bewondert de cijfervolgorde van φ en φ die van π.
Zo kronkelen en slingeren beiden rond in het universum
Als waanzinnigen de wereld zouden wegvagen,
blijven zij voor eeuwig en altijd bestaan.
Week 16: Cis Bakker
Realtime
Is het zo tijdrovend om te dromen?
Blij schrijf ik op, lever wat nachtrust in.
Het zijn cadeautjes; puzzels met een zin
die mij raadselen en overkomen.
Aan nachtmerries, door de bank genomen,
komen eindes; je blijft er zelden in.
Boodschappers zijn het, van een nieuw begin
dat ontcijfert naderbij kan komen.
Een romp, een arm, een hoofd, is het een kind?
schieten door de lucht, vallen op aarde neer.
Ik zet ze in elkaar als ik ze vind.
Dit kan niet echt zijn, ik droom of fantaseer
De wereld lijkt verrückt, of minstens blind
voor empathie, vergeving en veel meer.
Week 15: Kees Smits
[1975 - 14 maart - 2025]
Versteend een halve eeuw
ons aarzelende kussen
Gebeiteld binnenschreeuw
het giftig ondertussen
Vergrijsd door kreet en geeuw
weet niets mijn lot te sussen
Week 14: Méland Langeveld
Palette de couleurs
Acaciarood, koraalgeel,
de lucht korenbloemblauw,
uitgestrekt het veld waar
ik mijn eerste stapjes deed
hand in hand met moeder
aan de rand van dit veld
zie ik haar plots staan
‘knoop je jas goed dicht,’
roept ze me na
niet langer hier, of komt ze daar
over het pad toch aan? schuifelend
achter haar vertrouwde rollator,
haar steunkousen strak ombonden
het is de oude buurvrouw, ik zwaai
echter haar blik is niet naar mij
enkel het kleurenpalet en ik
zijn hier de overgeblevenen.
Week 13: Hanneke de Frel-Hofland
Wereldvrede
Wat gebeurt er toch
in een wereld vol krachten?
Wat gebeurt er nog
tussen wereldmachten?
Kunnen we alsnog
de mensheid verzachten
en met streken van Van Gogh
alle kleurige prachten
tot een schilderij maken doch
de vrede betrachten?
Week 12: Clara de Groen
Aan de specht op mijn balkon
Van pure schoonheid ben je gemaakt kleine bonte specht
die mijn balkon bezoekt, nadat je eerst hebt afgekeken
hoe pimpelmezen pinda’s bikken uit de voedersilo.
Je komt altijd onverwacht en als ik je zie
laat je mijn ademhaling stokken. Ik staar
naar het prachtige rood van je keel.
Als je weer weg bent, heb je iets achtergelaten
wat in mij blijft woelen en kieren, wat mij overwiekt
en ontregelt.
Week 11: Elma Kuster
dwingend blauw
niet veel gedaan vandaag
gekeuteld
opgeruimd
dingen verplaatst
stapeltjes gemaakt
langdurig uit het raam gestaard
’s middags naar de glasbak
smijten
daarna onderuitgezakt op de bank
eindeloos zitten suffen
intens gelukkig
eindelijk een leeg hoofd
nu nog die envelop…
Week 10: Paulien Tanke
Het gefluister
van mijn neusvleugels
ademt de zachtheid
van onbesproken gedrag
Levend geluisterd
tintelend mijn schrijvende vingers
zoekend
mijn lezend zijn.
Week 7: Annelize van Dijk
door dik en dun
1945
we hadden geen keuze
zij en ik - samen geboren -
een koppel tot in den dood
1965 - 1967 - 1969
solidair zuchtte en perste ik met meer
resultaat dan voor haar gerieflijk was
mee bij haar bevallingen
1972
Vietnamprotest kilometerslang door Utrecht stad
Johnson moordenaar! schreeuwde ze en tegelijk
hield ze mij met geweld in bedwang
2001
vijftigplussend backpackend wroetend
bij zonsopkomst in Atacama liet ze me
lozen wat ik maar wilde in het zoute zand
2017
in Buenaventura aan de Stille Oceaan
slopen we - zij giegelend - haastig naar
’t kleinste kamertje van een grote witte kerk
2023
op mijn achtenzeventigste uiteraard ook die van haar
werd onaangekondigd en grensoverschrijdend
de zwaartekracht voor mij te zwaar
2024
ik zakte omlaag eerst venijnde zij nog
jij daar! geen morsige spelletjes hè!
maar met schommelende hoop zocht ze hulp…
2025
…bij geneesheer C.B. die na vijf jaapjes met een mes
mij vastbond aan een solide mat zo werd ik
in ’n mum bevrijd van mijn tirangedrag
nu in de tachtig aan malaise onsnapt
vormen zij en ik (haar rectum) een pact
door dik en dun - tot later saam in de hens
Week 6: Nathalie Piersma
Mijn lief
Er is een verschuiving aan de gang.
die ging van mij naar jou.
Ik hoorde mezelf ineens zeggen
hoeveel ik van je hou.
Ik schrok daar vooral zelf
het allermeeste van.
Je had je jas opgehangen,
die hing inmiddels in de gang.
Je sokken en je schoenen
had je ook al uitgedaan
en ik wist heel verlegen,
welke kant dit op zou gaan.
Het is niet dat ik niet wilde -
maar mijn hart ging zo tekeer.
En eenmaal aan je gewend,
wilde ik steeds meer.
Op het allerlaatst -
lagen we dagenlang in bed.
En je had zo heel lief
zelfs koffie voor me gezet.
We besloten toen daar -
een paar dagen absolute rust.
Maar het ging helemaal mis
toen je me toch weer had gekust.
Week 5
Week 4: Hanneke de Frel-Hofland
Natuurlijk licht
De weg bevroren
door kou bevangen
het witte koren
kraakt met gezangen
dooien of vriezen
het voelt als gemis
niets te verliezen
het is wat het is.
Geen invloed, doch zijn
in natuurlijk licht
knisperend en fijn
tot een nieuw bericht.
Week 3: Kees Smits
[Kerst II]
Dood aan mijn lippen
gestorven om het wee
van nooit en nooit meer lief
en zachtjes troostend, wild
De jouwe éénmaal nog
proef op de som voor twee
Nog, nog - een zwaar geluk
een kussenstand die stilt
Sterf me daarna, ga mee
fluister me licht dat trilt
Week 2: Roelie de Boer
Soms schijnt de zon een beetje naar binnen.
Dan ben ik even blij en kom ik tot bezinnen.
Het kost moeite in deze tijd van het nieuwe jaar
maar het wordt lichter in de morgen.
Misschien een dagje met minder zorgen.
Probeer te leven in het hier en nu is de leuze.
Ik probeer maar wat maar het is een keuze.
Dus vandaag een keuze gemaakt ik wil leven.
Ondertussen begin ik al te beven.
Ook beven is een activiteit.
Die misschien wel tot iets leidt.
Week 1: Heleen de Groot
Het verborgen pad
Ik zoek het verborgen pad
waar ooit mijn voeten liepen
gewikkeld in het leven
De weg is ruig
en kan wel een knipbeurt gebruiken
de bloemen zijn gedurfd
Het pad fluistert vergeten geluiden
Ik struikel over een stille bocht
die de lonkende richting verbergt
Ik zoek de plek waar ik kan blijven
alsof dat de bedoeling is
Het verborgen pad duizelt mij
Geuren spelen verstoppertje
met mijn herinneringen
Het pad is in gedachten verzonken
tot het me voelt
en voert
naar de plek waar elke stap is
als een zoete omhelzing
Al die tijd
net buiten bereik
slechts stappen verwijderd
Week 53: Werend Griffioen
Nieuw
Een nieuw jaar, een nieuwe dag, een nieuw uur.
Zouden we tevoren weten van geluk of pech,
we hadden rust noch duur.
We verstarden op onze weg.
Week 52: Paulien Tanke
Vrij
Dalend tussen bomen verscholen,
gezien door stralend licht
Ren ik ademloos
het zichtbare veld tegemoet
Als mijn blik verdergaat
ontmoet ik de onstuimige zee
die mij golven stuurt
waartegen de wind beukt
En ik mee zwem
Week 51: Gerard Beentjes
Bericht van een vriendin
zij wandelt het leven uit
zij geeft haar dood een zacht gezicht
zij vreest haar einde niet
zij glimlacht vanaf de foto
alsof zij ons vanuit de verte ziet
zij schrijft ons nog dit bericht
ik wandel het leven uit
Week 50: Janneke van Bockel
Toekomst
Later laat ik mij zachtjes
de lucht kietelen
Blaadje voor blaadje wiebelen
tot de lucht onhoudbaar
schaterend openscheurt
de wolken leeghuilt
In die klare lucht
zal het klaprozenrood
de wind wiegen.
Week 49: Valesca van Diejen
Week 48: Titia Beukema
November
Het regent en het is november
zo lees ik Bloem, die dat moment mijn hart
belaagt, dat droef maar steeds gewender
de klanken, niet de woorden pakt.
En aan de tafel waar gelaten
De regels steeds worden geschreven
Valt lamplicht schuin over de tafel
Vormt zo een onbestemd verleden.
De tijd gaat zoals hij altijd ging
En rijgt de brieven aan elkaar
De verhalen vanaf ‘t begin
Tot aan het einde van het jaar.
Verloren het vergeefse pogen
Tot bijzonder, en ook de moed is kwijt
Altijd vergeefs, altijd die regen
Altijd dit droeve hart, altijd.
Week 47
Week 46: Joost Hontelez
Voor de vertwijfelden
En als men ons dan vroeg wat ons
door die tijden van steeds later
komende ochtenden, van steeds
vroeger vallende avonden, van
steeds langer, steeds intenser
vallende regens, van de ene
verbazing in de andere, van
huivering, van dekking en van
schuilen, van vluchten, vloeken
en verzuchten, van vallen, van
opstaan, van vallen, van opstaan,
van blijven staan, blijven staan,
verder gaan heen had gebracht,
zeiden wij liefde. Liefde gaf kracht.
Week 45: Cis Bakker
stop haat
een witgewassen kwaad
roostert medelevens tot as
het is te laat voor waar
Zyklon in alle hoeken van de samenleving
stroomt collectief onvermogen
huiswerk niet gedaan en
kurk er af
in stapels
een te lauw gespannen vel
met tik van pink teruggeworpen in de tijd
we wisten het
wisten het uit
Week 44: Helen Hol
onlangs had ik een t-shirt aan
met 'le soleil' er op
toch deed ik ook een truitje aan
en ritste zo de zon weer weg
Week 43: Femke Hogenhout
blauwe vinkjes
daar zit ze
telefoon in haar hand gevouwen
vol zelfvertrouwen
ze heeft precies de juiste woorden gevonden
waarmee ze zorgvuldig verwoord
wat hij
volgens haar het liefste hoort
en verzonden
ze legt haar telefoon
en haar zorgen naast zich neer
en vindt zekerheid in zichzelf
twee vinkjes
blauw
geen reactie
f*ck
geen bevestiging
k*t
geen ....
aan het typen....
ze begint haar geduld te verliezen
haar zelfverzekerdheid en zelfrespect
f*ck f*ck f*ck
hoe kan ik zo stom zijn
zo ongelofelijk olie dom zijn
sh*t
nu denkt hij....
k*t
of nog erger.....
straks is alles wat we hebben voorgoed voorbij
waarom
waarom gaat ook altijd alles mis bij mij
ze leest nog tig keer haar bericht
en valt met betraand gezicht
in een onrustige droom
Pling....
Blauw duimpje
Goedemorgen lieve schat
Ik las vannacht een quote...
"Wie bevestiging nodig heeft van een ander, verliest altijd zichzelf"
Mooi he?
Ik hou van je 😘
Week 42: David Verwer
Buitengewoon mooi
Een dag als vandaag
buitengewoon mooi
niets gedaan, alles gezien.
Een sprankelend zonnige zondag
alles en niets gehoord of gezien.
Een schitterende zon-dag
waar deze bron zijn liefde
op mijn snoet laat vallen.
Een buitengewoon mooie dag
met de muziek van natuur
en de natuur in onze muziek.
Buitengewoon
mooi.
Week 41: Hanneke de Frel-Hofland
Taal voor kleintjes
Taal moet je horen, proeven, zien:
goede voorbeeld, telkens weer
langzaamaan ... klinken misschien
klanken, kreten, keer op keer
zeggen van de juiste woorden,
liedjes zingen, boeken lezen,
pret aan lange lettersoorten
bezinnen tot 't kinderlijk wezen.
Klappen in de kleine handjes
op zijn hoofdje allebei
met wat wiebelende dansjes
maakt het letterlijk blij blij blij.
Week 40: Nathalie Piersma
Oude zomer
De zomer is oud geworden, langzaam en traag.
De vraag was zelfs, of hij de herfst wel zou halen.
Tussen duizend zwoele zomerse verhalen,
was hij ontzettend moe geweest. Op dat allerlaatste
strandfeest had hij zijn gemoed laten zakken, gelijk
met de rode avondzon. Hij begon aan een terugreis,
liet de herfst langzaam ontwaken. De lege takken
zonder bladeren zouden hem raken, rechtstreeks
in zijn hart. De mensen hadden hem heel
vaak verward, met hun idiote wensen. De ene dag
kwam hij tot eenentwintig graden, je kunt al bijna
raden dat dit niet voldoende zou zijn. Mensen
vonden hem pas fijn als het kwik voorbij de
dertig graden steeg. Waar hij nu verbleef, in een
speelveld van bladeren, kastanjes en gesponnen
draden van een spin, ontstond alvast een heel klein
begin, om volgend jaar weer terug te komen.
Hij had nu nog drie seizoenen om wat weg te
dromen, in de zachtheid van de najaarszon.
Week 39: Mirjam Datema
Zelfacceptatie
een veertien letter woord
dat is helemaal niet veel
echter niet snel gehoord
want niet iedereen is heel
het zelfbeeld verstoord
met een brok in de keel
de stem was gesmoord
dat was niet het enige deel
het spiegelbeeld vermoord
lopend vlak langs de rail
een gruwelijk slotakkoord
dat scheelde niet veel
Week 38: Ali Şerik
De verlokking
De wind zei tegen de vogel:
Vlieg niet naar de wolken
vlieg niet, de wolken zijn hoog en koud
Toch spande hij zijn vleugels hoger en hoger
ze bevroren tussen de sneeuwvlokken
De horizon zei tegen het schaap:
Ga niet zwemmen in de zee
ga niet, de zee is oneindig en wild
Toch dook hij met vreugde in de schuimende golven
zijn wollenvacht zoog al het zeewater op en hij verdronk
De boom zei tegen de eekhoorn:
Spring niet van het ene bos naar het andere
spring niet, het ravijn tussen beide is breed en diep
Toch sprong hij zoals een eekhoorn dat doet met volle kracht
hij viel in het ravijn dat geen bodem had, geen bodem
De verlokking zei tegen de mens:
Klim niet over de buitenmuur van je voorouders
doe het niet, de muur is heilig en beschermt voor altijd
Toch klom hij met volle moed en overtuiging naar boven
de wereld veranderde, veranderde sneller, nog sneller
Week 37: Elsbeth Boom
lettervermicellisoep
in de vroege ochtend, zelfs nog eerder dan de zon
duikt ze in haar bord met lettervermicellisoep
haar zeemeerminstaart slaat golfjes in het warme water
ze houdt van zwemmen en lekkere gedichten schrijven
schrijven wil ze: over prinsen, met lange, azuurblauwe manen
wel twintig in een school
slechts verlangend naar haar
en verstoppertje tussen letters en groente
dartelig in de lettervermicellisoep
zoekt ze nog naar de Xjes
moeilijk om gedichten mee te schrijven
maar zo broodnodig bij kusjes
na een ochtend zwemmen ligt daar
haar bij elkaar gezochte gedicht
ze is tevreden, ze is blij
IK KAN JE WEL OPVRETEN
IK HOU VAN JOU
HOU JIJ VAN MIJ
(en de Xjes smaakten heerlijk)
Week 36
Week 35: Hans van der Vlugt
Wij
soms wil ik daarbij horen
soms ben ik erbij
zonder dat ik het weet
soms is het groot
soms iets kleins
weids intiem
afstandelijk of dichtbij
ooit schreef ik een gedicht
het is een liefdesgedicht geworden
de inspiratie kwam uit een ander voorval
iemand uit mijn omgeving nam meer afstand tot mij
het gebeurt bij mij vaker dat gedichten switchen van inhoud
lief en leed zitten niet ver van elkaar af
Wij
ik voel nog steeds
hoe jij
die eerste keer
toen zei
ja wij
het is maar een klein woordje
geluk is vaak niet meer
Week 34: Marco van der Bij
Voor mijn allerliefste
plots
kan ik het bijna aanraken
stel ik mezelf zoveel vragen
bedenk ik honderd redenen
waarom ik het niet zie
trots
verberg ik mijn tranen
besluit ik ze te bewaren
misschien kan ik ze vergeten
of achterlaten
in een of ander schemergebied
nors
herhaal ik stappen
totdat mijn hersens knappen
wat een teringzooi
waar heb ik me dan vergist
welk noodsignaal gemist
waarom kan ik niet ruilen
waarom nu nog niet
huilen waarom ...
aangeslagen
verstop ik me achter lijstjes
en regels uit de polikliniek
jij toont nog steeds
ongekende kracht
met je open lach
en ik besef
dat ik ook voor jou
mijn medicijnen moet halen
uit rauwe klanken
van grunge muziek
Week 33: Anneke van Schaik
Twee dingen
Dit zijn de dingen van vandaag:
Dichten en de vraag
wat komen gaat. Wat straks
over deze dag geschreven staat
Vertrouwen dat de avond, later
antwoord heeft gebracht.
Van twee dingen niets dan dit
gedicht. Acht regels in het wit
Week 32: Elma Kuster
hondsbrutaal
sluip je dikbuikig rond
door mijn keuken
gaat er uitgebreid bij liggen
likkebaardend
niet van plan
de aftocht te blazen
en ik sta daar maar
op de drempel
angstvallig af te wachten
eerst maar een glaasje
eentje maar
wil morgen géén kater.
Week 31: Annelize van Dijk
verschiet
bijna tachtig zijn ze: mijn voeten, dijen, armen, darmen, wervels, hersencellen
stuk voor stuk geen knip voor de neus… maar als samenzwerende formatie
– doend wat gedaan moet, latend wat beter gelaten kan worden –
halen ze, ondanks door mij opgeworpen ontmoedigingen,
met levenslust en groot gemak de drieëntachtig
Week 30: Hans van der Vlugt
Bedankje voor jou.
je neemt me mee
vanaf de rand van elk moment
trekt mij je beleving in
en maakt mij
deelgenoot van je gedachten
en laat ons wandelen
door opnieuw gebaande wegen
samen vol toekomstdromen
Week 29: Louise Allegaert
Het doet zo'n pijn,
en het is zo een gemis,
te beseffen
dat jouw stem
in mijn gedachten
langzaam
aan het vervagen is.
Week 28: Karen Meijer
Ik ben de tijd en jij zegt dat ik tik
Ik tik niet door, ik tik niet terug
Ik tik niet langzaam, ik tik niet vlug
Ik ben het hier, ik ben het nu
Ik ben onzichtbaar aanwezig, continu
Maar tikken, nee, dat zijn niet mijn zaken
Dat doet enkel de klok waarmee
jij mij probeert zichtbaar te maken
Week 27: Elsbeth Boom
ik bijt geen nagels
'ik bijt geen nagels,' zegt ze
en kijkt me quasi beledigd aan
'ik bijt nagelriemen, dat is heel iets anders'
ze is om op te vreten
'jij zit met je vinger in je neus,' zegt ze
en ze veinst afschuw
'maar ik eet nooit iets op,' zeg ik
en ze lacht haar tanden bloot
pfffff
een klein windje klinkt onder de dekens
'ik was het niet'
'ik ook niet'
we zien elkaars liefde
en we weten het nu zeker:
wij zijn de ware
Week 26: Hanneke de Frel-Hofland
Onze zoon
Verslagen van het slechte nieuws
ontroerend hoe hij ermee omgaat
het is niet niks
als je hoort
dat je ongeneeslijk ziek bent.
29 jaar en dan horen
dat kanker in zijn lichaam zit
en er niet meer uit gaat.
Doelgerichte therapie
voor levenskwaliteit is
verwachtingsvol en hoopgevend
doch niet te verkroppen
maar hij blijft op de been.
Hoop en moedeloosheid
wisselen elkaar af.
De kunst van het leven
is genieten van wat wel kan,
maar kan ik dat wel?
Week 25: Femke Hogenhout
De kom
jij kocht de kom
ik koos de kiezels
wij vormden
samen een geheel
van dansende waterplanten
en glinsterende vissen
alles kon erbij
niets was teveel
jij koos de kom
maar
ik voor de zee
en toch
zwom ik nog
heel veel rondjes met je mee
maar het water werd troebel
het filter liep vol
de kom te klein
en de spanning sloeg om
jij smeet met deuren
en ik de kom
in onheelbare stukjes liefde
Week 24: Heleen de Groot
GEHEIME LIEFDE
Hij stelt de schroef, bepaalt de passerboog
hij zet de afstand vast en navigeert
scharniert bewust
vanuit zijn plaats van oorsprong
Nu eens de lijnen kort, de hartstocht groot
dan weer de voerstraal wijdbeens uit het zicht
leeft hij zijn vrije leven zonder haar
in losgetrokken cirkels
Vanuit haar hoek kan zij niet manoeuvreren
ze leeft haar leven stil
en wacht
tot het moment
waarop de schroefdraad trekt
hun cirkel sluit
alles in haar gaat stromen
en haar geheim verdriet voor later is
Er klopt te lang geen bloed meer in het stelsel
ze hoort al weken niets
ze weegt haar hoop
haar vrees
grijpt om zich heen
stikt in geheime woorden
en spat uiteen door onbeheerste pijn
Ze voelt geen lengte, breedte meer of hoogte
ze is haar middelloodlijn kwijt
Op eindeloze sporen zonder anker
wankelt ze
leeg
en heel alleen
vooruit
Week 23: Louise Allegaert
Jouw doodsprentje plaatsen we op de kast,
een grijze tint tussen al dat kleur.
We zijn best wel verrast,
want je past in ons interieur.
Week 22: Leo Mesman
Lentekriebels
Eindelijk lente weer!
Feestelijk jaargetij.
Bloemetjes…bijgezoem…
O wat een pret!
Dankzij ‘t verrukkelijk
Vlindersinbuikgevoel
Eindigt men ook wel eens
Samen in bed!
Week 21: Angela Raanhuis
Positief voorwaarts
Als je niet goed meer kunt gaan
neem dan een vrolijke stok
met bloemen erop
een die naast je kan staan
Week 20: Anneke van Schaik
Vanmiddag was ik
eventjes de stad in.
En overal was
de terrasverwarming uit.
Genoeg opgewarmd hoop ik.
Week 19: Vian Moo
Bij benadering
in jouw emotie
verplaats ik mij
en voel met je mee
ik schat in
hoe jij er
aan toe bent
maar vraag
wat heb je nodig
vandaag
Week 18: een Kyoka van Simon Buschman
Zonder op te zien
steekt hij de snelweg over,
haalt de berm zowaar,
schuifelt naar het struikgewas
en blijft gewoon een egel.
Week 17: Gerard Beentjes
Zij is de moeder
zij is de moeder
zij voedt leeuwen en konijnen
zij geeft brood en rozen
zij is de moeder
zij geeft adem water en wijn
zij is alpha en omega
zij is onze moeder
de grond onder onze voeten,
Zij draagt ons met geduld
dag in dag uit
Week 16: Helen Hol
onvoltooibaar
knappe bladzijden in standvastige jassen
fluisteren luisterrijk vanaf eiken planken
zachtaardige geuren, verse verhalen
maken nieuwsgierig, passen nooit in één leven
in een dragende stoel als een rijzige bloem
ontspant zich mijn buik, rust mijn adem zich uit
groene thee warmt zich een weg door mijn mond
en terwijl ik oud lees, wordt meer nieuws geschreven
blakende ramen zien uit op het pleintje
schoolkindren schoppen een bal voor oranje
de avond valt aan, ik moet alweer gaan
-langs die prikkende blikken van Hermans en Reve
Week 15: Charlotte Broekman
Blauwe wegen
Ik moet naar Hoogezand
maar ik ga veel liever naar het strand
waar meeuwen de gewoonste vogels zijn
en leegtes eeuwig deinen.
Een vrouwenstem leidt me over blauwe wegen
strakke lijnen
maar ik zie zeeën weides akkerland.
Zij, in voorgeprogrammeerde woorden
zegt keer op keer
keer om keer om
ga terug richting het noorden.
Geen alsjeblieft is er te horen
in haar ongekreukte niemandsland.
Aan de zee is niet te tornen
die golft altijd via de sterrenstand.
Week 14: Méland Langeveld
Lentewind
Lijn 3 knerpt de bocht door
zeilt onderlangs het open raam,
blijmoedig fluit de merel (m)
op een in onbruik geraakte
arm van een tv-antenne,
pleingeluiden dolen af
naar een wolkeloze dag
vandaag oogt het plein
als een volleerde jongleur,
op zomerhoogte gespelde jurken
fladderen in de vroege wind,
kastanjeknoppen knappen
ongevraagd uit hun basten
vandaag voelt als de geboorte
van mijn eerste
kwetsbaar huilend
bij het wassen in de kuip,
haar lege hoofd zonder gedachten
enkel groeien als het voorjaar.
Week 13: Elsbeth Boom
ik ga niet nimmer
woorden borrelen omhoog
ongrijpbaar
ontastbaar
duister en lichtvoetig
mysterieus
enigmatisch genegen
ik hou van ze
hou ze vast
in mijn handen
heb ze lief
bemin ze letter
voor letter uitgeschreven, gehoord en gedacht
stromend
geluidloos hobbelend
ratelend over interne keien
tikkertje spelend met elkaar
slechts om te zeggen
hé, psst, ik ben
ik ga niet
nooit
nimmer
meer weg
ik blijf
schrijven
drijven
mijn verzen beklijven
in zeeën van liefdevol minnekozen
Week 12: Truus Rozemond
Maarts veen
Op vliesdun ijs schittert lente
blauw weerkaatst in windstil water
wit tussen geel en bruin
pluis van wilgenkatjes
Ganzen zwermen een kleed langs de hemel
vleugelslag hoorbaar
een sjerp, een sjaal
schering en inslag
hun gakken en snerpen verbreekt geen rust
op stroken land tussen het veen
natuur neemt zijn loop
Week 11: Anneke van Schaik
Verba volant
Vluchtig
de woorden
tot zij gevangen
in inkt aan papier
kleven
Week 10: Carolien Nieuwland
Paradijs van liefde
Er waren niet genoeg echte schaduwen voor mij.
Het blijft een vage herinnering die ik niet kon zien.
De wilde wind blaast mijn tranen steeds weg,
eindelijk een reden om vandaag niet te huilen.
Alleen nog wachtend op enkele pakkende woorden.
Zodat ik je kan loslaten, ja, het nog erger maken!
Eindelijk geef ik toe waar ik al zo lang van droom,
de juiste woorden ze kwamen niet van jou mijn lief.
Stilte tot het punt waarop geen terugkeer meer mogelijk is.
Het valse verlangen is al lang te ver weg en verdwenen,
toch brand ik nog steeds vol liefde voor jou, mijn mysterie.
Verlangend naar iets in je ogen, zoals liefdevolle leugens.
Hoe goed het ook mag zijn, alleen dat is nooit genoeg.
Blijf mij een paradijs van liefde geven, laat me niet los.
Zelfs als ik schaamteloos over de vieze vloer kruip en
te dronken ben om te zien dat het een gesloten deur is.
Vanavond zullen geweldige woorden eindelijk vliegen.
Onzichtbare liefde verbergt zich totdat zij zal sterven.
Maar alleen om te herrijzen als een prachtig gekleurde
vlinder vol warme liefde voor jou en het goede leven.
Week 9: Bertje van Delden
Waterblues
Geen volzin ligt te wachten op het toetsenbord,
stramme vingers moeten bij zichzelf te rade gaan
hoe zij zich willen verhouden tot dit klimaat
van klamme kou in hoofd en handen.
Sleetse dagen trotseren met doorgezakte voeten
is evenzo een natte taak in dit sombere seizoen
van vlekken waterverf zonder vorm of betekenis.
Kleurloze woorden zonder verband waaien uit
over het scherm, het enige oplichtende vlak
in deze regennevel.
Week 8: Méland Langeveld
Ontwricht
Dag van glas
breekt zomaar aan
blinkt en glimt
voelt ijzig aan
een morgen waarin
geen enkel woord rijdt
klooft wakken in tijd
wit duister pareert
tot aan de horizon,
vandaag is de dag
van zijn woord bestolen
geweld is waanzin
van onttoverde tijd,
dichtgetimmerd de dialoog
grauw de sneeuw die hen
het aangezicht dekt
verstard staan ze erbij
sta op, kijk elkaar
recht in de ogen aan
praat met elkaar
vind een uitweg
uit deze ontwrichte tijd.
Week 7: Oscar Tops
Klimduin
ik zag je in het voorbij
rennen of ik je bijna al kende
van een eerdere duin uit een vroeger
even viel je rollend lachend tegen mij
aan en nam mij met je mee
waarna we tot beneden samen deden
of we sneeuwballen waren
schreeuwend in een woestijn van gevaren
versmolten tot elkaar
bolderend door een actiekomedie
omringd waarin we de hoofdrol razendsnel leerden
van gedaantes wisselend
van auto, ik vast met jouw ouders mee mocht
rijden aan het einde van de dag
reed jij zomaar weg, bij het stoplicht rood
naar rechts wist ik dat ik nooit meer echt kon vallen
als op jou
op de klimduin
Week 6: Henjo Hekman
Iemand moet het doen
voelen hoe de aarde scheurt onder Zeist;
hoe de kloof langs het minimum loopt
en zien dat de grond is weggezakt
onder een enkeling, of een heel gezin
en dat domweg niet accepteren, nee,
even geen loflied, maar aan de slag
en beseffen dat je dit niet alleen, nee,
dat méér iemanden het moeten doen
daarom rijk en arm de hand reiken,
over breuken stappen, mensen verzamelen
rond het recht op eten, op mogen leren,
op recht en op het recht op elkaar
hen brengen in proeftuinen voor harmonie
op een grond van berekende tonen
en dan van niemand niets verwachten:
ja, iemand moet dit doen…
Week 5: Wouter Roodenburg
Limonadekraam
Heftruckbestuurder gezocht
zou het niet geweldig zijn
als u komt te werken
in ons eindeloze magazijn?
Ben jij een echte horecatopper?
Bedien jij altijd met een lach?
je bent flexibel, niet te stoppen
krijgt een toeslag in de nacht
Ooit was het mijn droom
om in het park te staan
met mijn eigen limonade
in mijn eigen limonadekraam
al woon ik straks onder een brug
alles liever dan een doodnormale baan
ik verkoop mijn eigen limonade
in mijn eigen limonadekraam
Ons informele team
een ambitieuze salestijger
een 100% mensenmens
die van borrel naar event toe rent
Breng jij met jouw passie
veel nieuwe energie mee?
solliciteer nu, en groei door
binnen finance en IT!
Ik heb alle soorten, alle smaken
in mijn limonadekraam
sinaasappel, chocolade…
waarom blijft er niemand staan?
computerchips, ja
daar is vandaag veel vraag naar
dat ik van limonade droom
daar heeft de wereld maling aan.
Week 4: Hans van der Vlugt
Thuis
thuis is meer dan een huis
een plaats om te verblijven
thuis is
een open deur
een kopje thee
een lach met een vraag
hoe was het vandaag
Week 3: Wim van Til
Zojuist wandelt mijn vader het terras op, legt
zijn pakje Gladstone en de lucifers op tafel, gaat zitten
en zegt: dat is een tijdje terug. Inderdaad, antwoord ik
maar tijd is toch geen factor meer?
Zwijgend schaken we sinds jaren, hij loot
zwart en snijdt mijn stelling in enkele zetten
doormidden. Zijn pionnen vlammen bij elke
beweging, zijn lopers beletten de mijne hun gang.
Je bent sterker geworden, meedogenlozer.
Ja wat wil je, ik schaak al dertig jaren zonder dame.
Schaak je veel simultaan, daarginds. Hij knikt, de kunst
is om te blijven lopen, borden te passeren na een snelle zet.
Je moet niet gaan zitten of liggen, dan gaat het mis. We draaien
het bord. Hij schikt zijn stukken, ze staan opnieuw kaarsrecht
en staren de mijne dreigend aan. Hij offert al vroeg in het spel
zijn dame voor mijn beide paarden, ontneemt mij zo de koningsaanval.
Het eindspel is opnieuw voor hem, ik leg mijn koning op
het bord; sinds mijn zestiende verloor ik niet van hem, nu
is hij te sterk. Ik leg het af tegen zoveel vernuft. Zijn afwezigheid
heeft hem goed gedaan; hij heeft nog steeds niet gerookt.
Kom ik moet gaan, hij wandelt het terras af,
kijkt niet meer om. Langzaam vervagen
het pakje Gladstone en de lucifers.
Van ver klinkt de branding, de wind trekt aan.
Week 2: Elma Kuster
Utrecht, januari 2024
Beste Bol.com
Hierbij onze bestelling voor een Oud-Hollandse winter:
één strakblauwe hemel (3 maanden lang)
vrieskou (overdag min 3, ’s-nachts min 12)
tegenwind, zijwind, vlagen, briesjes (assorti)
1000 platen natuurijs (slootbreed)
300 kluunmatten (voordeelaanbieding website)
38 snertkramen (mobiel)
Graag leveren in week 1 (3 x bellen)
IJsclub ‘Op de Schoone Schaats’
t.a.v. Familie van der Plas
Veerweg 13
Plakveen
Elma Kuster
