Schreefgroot02
Nieuwe schreef

Gedicht van de week

Ieder week een nieuw, door een Taalpodiumlid geschreven gedicht dat aansluit bij de actualiteit, het seizoen, of gewoon ontzettend ontroerend, mooi of grappig is.

Meedoen kan als je lid bent van Taalpodium. Mail je gedicht naar: webmaster@taalpodium.nl.
Deadline: wekelijks op zondag, 20:00 uur. 's Maandags staat het verkozen gedicht op de site en socials. Iedere week een nieuwe kans!

Deze week een gedicht van Heleen de Groot.

Week 24: Heleen de Groot

GEHEIME LIEFDE
 
Hij stelt de schroef, bepaalt de passerboog
hij zet de afstand vast en navigeert
scharniert bewust
vanuit zijn plaats van oorsprong
 
Nu eens de lijnen kort, de hartstocht groot
dan weer de voerstraal wijdbeens uit het zicht
leeft hij zijn vrije leven zonder haar
in losgetrokken cirkels
 
Vanuit haar hoek kan zij niet manoeuvreren
ze leeft haar leven stil
en wacht
tot het moment
waarop de schroefdraad trekt
hun cirkel sluit
alles in haar gaat stromen
en haar geheim verdriet voor later is 
 
Er klopt te lang geen bloed meer in het stelsel      
ze hoort al weken niets
ze weegt haar hoop
haar vrees
grijpt om zich heen
stikt in geheime woorden
en spat uiteen door onbeheerste pijn
 
Ze voelt geen lengte, breedte meer of hoogte
ze is haar middelloodlijn kwijt
Op eindeloze sporen zonder anker
wankelt ze
leeg
en heel alleen
vooruit


Week 23: Louise Allegaert

Jouw doodsprentje plaatsen we op de kast,
een grijze tint tussen al dat kleur.
We zijn best wel verrast,
want je past in ons interieur.


Week 22: Leo Mesman

Lentekriebels

Eindelijk lente weer!
Feestelijk jaargetij.
Bloemetjes…bijgezoem…
O wat een pret!

Dankzij ‘t verrukkelijk
Vlindersinbuikgevoel
Eindigt men ook wel eens
Samen in bed!

Week 21: Angela Raanhuis

Positief voorwaarts

Als je niet goed meer kunt gaan
neem dan een vrolijke stok
met bloemen erop
een die naast je kan staan

Week 20: Anneke van Schaik

Vanmiddag was ik 
eventjes de stad in. 
En overal was
de terrasverwarming uit. 
Genoeg opgewarmd hoop ik.


Week 19: Vian Moo

Bij benadering

in jouw emotie
verplaats ik mij
en voel met je mee

ik schat in
hoe jij er
aan toe bent

maar vraag
wat heb je nodig
vandaag

Week 18: een Kyoka van Simon Buschman

Zonder op te zien
steekt hij de snelweg over,
haalt de berm zowaar,
schuifelt naar het struikgewas
en blijft gewoon een egel.


Week 17:
Gerard Beentjes

Zij is de moeder

zij is de moeder
zij voedt leeuwen en konijnen
zij geeft brood en rozen

zij is de moeder
zij geeft adem water en wijn
zij is alpha en omega

zij is onze moeder
de grond onder onze voeten,
Zij draagt ons met geduld

dag in dag uit

Week 16: Helen Hol

onvoltooibaar

knappe bladzijden in standvastige jassen 
fluisteren luisterrijk vanaf eiken planken
zachtaardige geuren, verse verhalen
maken nieuwsgierig, passen nooit in één leven

in een dragende stoel als een rijzige bloem
ontspant zich mijn buik, rust mijn adem zich uit
groene thee warmt zich een weg door mijn mond
en terwijl ik oud lees, wordt meer nieuws geschreven

blakende ramen zien uit op het pleintje
schoolkindren schoppen een bal voor oranje
de avond valt aan, ik moet alweer gaan
-langs die prikkende blikken van Hermans en Reve


Week 15:
Charlotte Broekman

Blauwe wegen

Ik moet naar Hoogezand
maar ik ga veel liever naar het strand
waar meeuwen de gewoonste vogels zijn
en leegtes eeuwig deinen.
Een vrouwenstem leidt me over blauwe wegen
strakke lijnen
maar ik zie zeeën weides akkerland.
Zij, in voorgeprogrammeerde woorden
zegt keer op keer
keer om keer om
ga terug richting het noorden.
Geen alsjeblieft is er te horen
in haar ongekreukte niemandsland.

Aan de zee is niet te tornen
die golft altijd via de sterrenstand.


Week 14: Méland Langeveld

Lentewind

 Lijn 3 knerpt de bocht door
zeilt onderlangs het open raam,
blijmoedig fluit de merel (m)
op een in onbruik geraakte
arm van een tv-antenne,
pleingeluiden dolen af
naar een wolkeloze dag

vandaag oogt het plein
als een volleerde jongleur,
op zomerhoogte gespelde jurken
fladderen in de vroege wind,
kastanjeknoppen knappen
ongevraagd uit hun basten

vandaag voelt als de geboorte
van mijn eerste
kwetsbaar huilend
bij het wassen in de kuip,
haar lege hoofd zonder gedachten
enkel groeien als het voorjaar.


Week 13: Elsbeth Boom

ik ga niet nimmer

woorden borrelen omhoog
ongrijpbaar
ontastbaar
duister en lichtvoetig
mysterieus
enigmatisch genegen
ik hou van ze
hou ze vast
in mijn handen
heb ze lief 
bemin ze letter 
voor letter uitgeschreven, gehoord en gedacht
stromend 
geluidloos hobbelend
ratelend over interne keien
tikkertje spelend met elkaar
slechts om te zeggen
hé, psst, ik ben
ik ga niet
nooit
nimmer
meer weg
ik blijf
schrijven
drijven
mijn verzen beklijven
in zeeën van liefdevol minnekozen

Week 12: Truus Rozemond

Maarts veen

Op vliesdun ijs schittert lente

blauw weerkaatst in windstil water
wit tussen geel en bruin
pluis van wilgenkatjes

Ganzen zwermen een kleed langs de hemel
vleugelslag hoorbaar
een sjerp, een sjaal
schering en inslag
hun gakken en snerpen verbreekt geen rust
op stroken land tussen het veen
natuur neemt zijn loop

Week 11: Anneke van Schaik

Verba volant

Vluchtig
de woorden
tot zij gevangen
in inkt aan papier
kleven


Week 10: Carolien Nieuwland

Paradijs van liefde
 
Er waren niet genoeg echte schaduwen voor mij.
Het blijft een vage herinnering die ik niet kon zien.
De wilde wind blaast mijn tranen steeds weg,
eindelijk een reden om vandaag niet te huilen.
 
Alleen nog wachtend op enkele pakkende woorden.          
Zodat ik je kan loslaten, ja, het nog erger maken!
Eindelijk geef ik toe waar ik al zo lang van droom,
de juiste woorden ze kwamen niet van jou mijn lief.
 
Stilte tot het punt waarop geen terugkeer meer mogelijk is.
Het valse verlangen is al lang te ver weg en verdwenen,
toch brand ik nog steeds vol liefde voor jou, mijn mysterie.
Verlangend naar iets in je ogen, zoals liefdevolle leugens.
  
Hoe goed het ook mag zijn, alleen dat is nooit genoeg.
Blijf mij een paradijs van liefde geven, laat me niet los.
Zelfs als ik schaamteloos over de vieze vloer kruip en
te dronken ben om te zien dat het een gesloten deur is.
 
Vanavond zullen geweldige woorden eindelijk vliegen.
Onzichtbare liefde verbergt zich totdat zij zal sterven.
Maar alleen om te herrijzen als een prachtig gekleurde
vlinder vol warme liefde voor jou en het goede leven.


Week 9: Bertje van Delden

Waterblues
 
Geen volzin ligt te wachten op het toetsenbord,
stramme vingers moeten bij zichzelf te rade gaan
hoe zij zich willen verhouden tot dit klimaat
van klamme kou in hoofd en handen.
Sleetse dagen trotseren met doorgezakte voeten
is evenzo een natte taak in dit sombere seizoen
van vlekken waterverf zonder vorm of betekenis.
Kleurloze woorden zonder verband waaien uit
over het scherm, het enige oplichtende vlak
in deze regennevel.


Week 8: Méland Langeveld

Ontwricht

Dag van glas
breekt zomaar aan
blinkt en glimt
voelt ijzig aan

een morgen waarin
geen enkel woord rijdt
klooft wakken in tijd

wit duister pareert
tot aan de horizon,
vandaag is de dag
van zijn woord bestolen

geweld is waanzin
van onttoverde tijd,
dichtgetimmerd de dialoog

grauw de sneeuw die hen
het aangezicht dekt
verstard staan ze erbij
sta op, kijk elkaar

recht in de ogen aan
praat met elkaar
vind een uitweg

uit deze ontwrichte tijd.


Week 7: Oscar Tops

Klimduin

ik zag je in het voorbij
rennen of ik je bijna al kende 
van een eerdere duin uit een vroeger

even viel je rollend lachend tegen mij
aan en nam mij met je mee

waarna we tot beneden samen deden
of we sneeuwballen waren
schreeuwend in een woestijn van gevaren
versmolten tot elkaar

bolderend door een actiekomedie
omringd waarin we de hoofdrol razendsnel leerden
van gedaantes wisselend
van auto, ik vast met jouw ouders mee mocht
rijden aan het einde van de dag

reed jij zomaar weg, bij het stoplicht rood 
naar rechts wist ik dat ik nooit meer echt kon vallen 
als op jou

op de klimduin


Week 6: Henjo Hekman

Iemand moet het doen

voelen hoe de aarde scheurt onder Zeist;
hoe de kloof langs het minimum loopt
en zien dat de grond is weggezakt
onder een enkeling, of een heel gezin

en dat domweg niet accepteren, nee,
even geen loflied, maar aan de slag
en beseffen dat je dit niet alleen, nee,
dat méér iemanden het moeten doen

daarom rijk en arm de hand reiken,
over breuken stappen, mensen verzamelen
rond het recht op eten, op mogen leren,
op recht en op het recht op elkaar

hen brengen in proeftuinen voor harmonie
op een grond van berekende tonen
en dan van niemand niets verwachten:
ja, iemand moet dit doen…


Week 5: Wouter Roodenburg

Limonadekraam

Heftruckbestuurder gezocht
zou het niet geweldig zijn
als u komt te werken
in ons eindeloze magazijn?

Ben jij een echte horecatopper?
Bedien jij altijd met een lach?
je bent flexibel, niet te stoppen
krijgt een toeslag in de nacht

Ooit was het mijn droom
om in het park te staan
met mijn eigen limonade
in mijn eigen limonadekraam
al woon ik straks onder een brug
alles liever dan een doodnormale baan
ik verkoop mijn eigen limonade
in mijn eigen limonadekraam

Ons informele team
een ambitieuze salestijger
een 100% mensenmens
die van borrel naar event toe rent

Breng jij met jouw passie
veel nieuwe energie mee?
solliciteer nu, en groei door
binnen finance en IT!

Ik heb alle soorten, alle smaken
in mijn limonadekraam
sinaasappel, chocolade…
waarom blijft er niemand staan?
computerchips, ja
daar is vandaag veel vraag naar
dat ik van limonade droom
daar heeft de wereld maling aan.


Week 4: Hans van der Vlugt


Thuis

thuis is meer dan een huis
een plaats om te verblijven
thuis is
een open deur
een kopje thee
een lach met een vraag
hoe was het vandaag 


Week 3: Wim van Til

Zojuist wandelt mijn vader het terras op, legt
zijn pakje Gladstone en de lucifers op tafel, gaat zitten
en zegt: dat is een tijdje terug. Inderdaad, antwoord ik
maar tijd is toch geen factor meer?

Zwijgend schaken we sinds jaren, hij loot
zwart en snijdt mijn stelling in enkele zetten
doormidden. Zijn pionnen vlammen bij elke
beweging, zijn lopers beletten de mijne hun gang.

Je bent sterker geworden, meedogenlozer.
Ja wat wil je, ik schaak al dertig jaren zonder dame.
Schaak je veel simultaan, daarginds. Hij knikt, de kunst
is om te blijven lopen, borden te passeren na een snelle zet.

Je moet niet gaan zitten of liggen, dan gaat het mis. We draaien 
het bord. Hij schikt zijn stukken, ze staan opnieuw kaarsrecht
en staren de mijne dreigend aan. Hij offert al vroeg in het spel
zijn dame voor mijn beide paarden, ontneemt mij zo de koningsaanval.

Het eindspel is opnieuw voor hem, ik leg mijn koning op 
het bord; sinds mijn zestiende verloor ik niet van hem, nu
is hij te sterk. Ik leg het af tegen zoveel vernuft. Zijn afwezigheid
heeft hem goed gedaan; hij heeft nog steeds niet gerookt.

Kom ik moet gaan, hij wandelt het terras af,
kijkt niet meer om. Langzaam vervagen 
het pakje Gladstone en de lucifers.
Van ver klinkt de branding, de wind trekt aan.


Week 2:  Elma Kuster


Utrecht, januari 2024

Beste Bol.com

Hierbij onze bestelling voor een Oud-Hollandse winter:

één strakblauwe hemel (3 maanden lang)
vrieskou (overdag min 3, ’s-nachts min 12)
tegenwind, zijwind, vlagen, briesjes (assorti)
1000 platen natuurijs (slootbreed)
300 kluunmatten (voordeelaanbieding website)
38 snertkramen (mobiel)

Graag leveren in week 1 (3 x bellen)

IJsclub ‘Op de Schoone Schaats’
t.a.v. Familie van der Plas
Veerweg 13
Plakveen

Elma Kuster

Sponsors, subsidiënten en samenwerkingspartners: