Colofon Schreef

proza en poëzie voor liefhebbers, door liefhebbers
ISSN 1386-548X
ledenblad van de Vereniging Taalpodium, Utrecht
verschijnt 4 keer per jaar

Voortzetting van Poëziekajé = ISSN 1382-1091

Redactie
Annelize van Dijk (redacteur proza), Helen Hol (redacteur poëzie) en Werenfried Griffioen (hoofdredacteur ad interim)
Vormgeving en lay-out: Peter de Bie
Druk en verzending: Editoo, Veenendaal

Redactieadres: schreef@taalpodium.nl

Gedelegeerd uitgever: bestuur van de vereniging Taalpodium
Auteursrechten: zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de uitgever en de auteursrechthebbenden mag niets uit deze uitgave overgenomen worden, niet in druk, repro, digitaal, noch via de ether of digitale omroeptechnieken, noch elke andere techniek , behoudens de uitzonderingen bij wet gesteld. © Nederlandse Auteurswet 1912.

Verspreiding
per gratis abonnement aan de leden van de Vereniging Taalpodium.
losse nummers, zover voorradig, op aanvraag tegen kostprijs, vermeerderd met de verzendkosten.

Redactiestatuut
Uitgever en redactie werken bij de realisatie van dit blad samen zoals geregeld in het redactiestatuut. De redactie werkt zelfstandig en zonder controle vooraf. De uitgever stelt het beleid vast en is belast met de financiële exploitatie.
Redactiestatuut inzien

Manuscripten
Een belangrijk deel van de inhoud van Schreef komt tot stand door inzending van manuscripten en beeldmateriaal door de leden van de vereniging. Voor de kans op plaatsing dienen inzenders zich aan de richtlijnen te houden. 

Hoe gaat de redactie van Schreef  om met de ingestuurde gedichten en verhalen?

Soms krijgen we te horen waar we het lef vandaan halen om een ingestuurd gedicht of verhaal van vraagtekens of verbetervoorstellen te voorzien. Dat de redactie een punt of komma toevoegt of schrapt wordt nog net getolereerd, maar kanttekeningen zetten bij stijl, toepassing van grammaticaregels en de begrijpelijkheid voor de lezer wordt als bemoeizucht gezien.

En toch vinden we dat we ons ook daar tegenaan moeten bemoeien. Immers Schreef is er niet alleen voor de kleine kring van leden van Taalpodium, maar ook voor die onbekende lezer die ons tijdschrift in de bibliotheek pakt, de literatuuronderzoeker die ons in een poëziecentrum vindt, de universiteitsdocent op zijn eenzame post in een ver buitenland waar tien studenten onze taal onder de knie proberen te krijgen: eigenlijk op alle plekken waar cultureel geïnteresseerde mensen ontmoeting en inspiratie zoeken.  Daarom leggen we de lat wat hoger dan je van zomaar een amateurblaadje zou verwachten.

Zeker, we zijn een vereniging van amateurs en dat blijven we ook. Juist met het oog daarop vormt ‘literaire kwaliteit’ (wat dat ook wezen mag) geen selectiecriterium. We proberen een balans te vinden tussen de onvervreemdbare vrijheid van de auteur en de lezer die geraakt, gesticht en meegesleept wil worden. Als er in de overdracht ruis ontstaat door foute spelling of slordige toepassing van de grammatica, dan staat de auteur al op verlies. Nog erger wordt het als zich weeffouten in de tekst voordoen, door bijvoorbeeld vermenging van stijlen en vertelperspectief, tijdsverloop dat niet klopt, feiten/gebeurtenissen die elkaar tegenspreken en als de eenheid van personage of handeling rammelt. Om nog maar te zwijgen van beheersing van het ingewikkelde register aan verwijs- en voornaamwoorden. Het zijn essentiële bouwstenen die een tekst dragen en die de delen bij elkaar houden.

Al zit het daarmee goed, dan nóg kan ruis een lastige stoorzender zijn. Dat zit hem in de overdaad aan bijvoeglijke naamwoorden en modaliteitswoordjes als ‘wel’ en ‘eens’. Of in herhaling van woorden en zinnen, omdat de auteur bezorgd is dat zijn tekst anders onduidelijk is, terwijl juist het omgekeerde gebeurt: te veel woorden wervelen stof en mist op, de lezer raakt erin verdwaald. Schrappen maakt de tekst krachtiger en helder. 

Mogelijk zijn de hobbels bij poëzie groter. Omdat het gedicht met weinig taalmateriaal veel wil zeggen luisteren grammaticaliteit en consistentie nog wat nauwer. Heel complicerend zijn daarbij de typische dichtvormen als ritme, metrum, klank en de functionaliteit van witregels. Het moeten geen trucjes zijn, maar elementen die de zeggingskracht van een gedicht versterken.

Het belangrijkste advies dat we geven is om te blijven schrijven en te blijven insturen. Goed schrijven is een kwestie van doen, van veel doen en nog eens doen. Het kan uitputtend zijn, maar altijd is het eenzaam. Wat is dan fijner dat je iemand hebt die met je meegaat op dat moeizame pad en die je – naast je eigen stem –  een tweede stem laat horen die je wijst op de hobbels en de kliffen. 

REDACTIE SCHREEF
gepubliceerd in Schreef nr 221 (zomer 2025)

Bekostiging
Redactie, redactionele medewerkers en onze auteurs ontvangen geen geld voor hun werk. De druk- en verzendkosten worden gefinancierd uit de ledencontributie en giften. De Vereniging Taalpodium is de Gemeente Zeist buitengewoon erkentelijk voor haar financiële ondersteuning.

Vastgesteld en gepubliceerd per 1 januari 2024, update oktober 2025.