Nieuws

door Sylvia Minke

'Gingen er trommelvliezen vooraf aan de oerknal?’ Deze en vele andere grote vragen kwamen aan bod tijdens de eerste Open Mic in het Werftheater, een nieuw initiatief van Taalpodium.  ‘Grandioos!’, klonk het zaterdag 25 april dan ook regelmatig in de pauze. Het was de eerste keer dat Taalpodium een open evenement als dit organiseerde, maar gezien de vele positieve reacties blijft het hier vast niet bij.

Na een kort welkomstwoord van de presentatoren aan de zestien dichters en het 70-koppige publiek nam de Utrechtse liedjeszanger Van Piekeren het over. En hoe! “Wij staan al vijfendertig jaar op het punt van doorbreken.” Met een eigen tekst op de muziek van Wim Sonnevelds ‘Het Dorp’, was de sfeer gezet. Terwijl de ironie uit het lied droop, brulde het publiek enthousiast mee met het refrein en werd het een dolle boel.

Eventjes maar, want daar verscheen de eerste dichteres van de avond, Annelize van Dijk, op het podium met haar gedicht over haar ochtendslaapkamer en fluitende merels die de ontluikende lusten tussen haarzelf met haar vaal geworden rimpelhanden, en haar verkering met zijn nog best stevige huid aanmoedigen. Ze vindt hem zo lief en vangt zijn vogel in haar hand. Het publiek genoot gniffelend mee.

 Presentatrice en Taalpodium-bestuurslid Elsbeth Boom was niet benauwd om de optredende artiesten aan te kondigen met een steeds andere persoonlijke vraag, variërend van: ‘Waar wind jij je over op?’ tot ‘Als je een glazen bol had, wat zou jij over je eigen leven willen rechtzetten? De vragen leidden soms tot onverwachte antwoorden, zoals: “broodjes die ongelijk belegd zijn” en “met een glazen bol kun je niks, ’t gaat om kristal”.  Dichter Annika Hoogendoorn: ‘voor die vraag was ik nog het meest zenuwachtig.’ Haar zus Sylvana wordt zeer door Annika geïnspireerd en zoekt wel eens naar poëzie op Instagram.

Het publiek luisterde ademloos naar de jonge dichter Zarah Keyser over haar verloren liefde, en even ademloos naar artiesten Karin Lachmising (Elsbeth: ‘Zo schrijf je dus boosheid’) en Taalpodiums ‘troetelslammer’ Wim Landuyt. Beiden gaven een wervelend optreden met thema’s als genderongelijkheid, eenzaam ouderschap, gemis, machtsmisbruik en over stemlozen in een land op zoek naar zijn stem.  

In de vele gedichten kwamen er reeën om de hoek kijken die nooit werden gezien, en beleefde egeltje 31 zijn mooie dag voor de dood. Jyoti, dochter van dichter Karin Lachmising, zei in de pauze dat ze zo benieuwd was naar de belevenissen van de andere egeltjes. Wielrenner Ronnie de Knodder werd in het Werftheater heel even beroemd. Er kwam een riddermoeder voorbij en een naaktzwemmer met een gelukkige piemel. Bezoeker Anne Derksen: ‘Wat is dit programma mooi en afwisselend. Ik word er helemaal door geïnspireerd.’ Ze schrijft zelf ook gedichten, laatst nog een  ‘elfje’, een gedicht van 11 woorden, voor haar jarige zus.

Kortom, een taalfeest dat werd uitgezwaaid door het Van Piekeren Ensemble met een revolutielied tegen de middelmatigheid:  ‘Zeg nee! Nee! Ja, ja, ja, zeg nee!’  Na alle uitbundigheid sloot theatereigenaresse Yvonne Groeneveld af met haar wondermooi ingetogen lied ‘Cirkel van het leven’.

Antwoord op de vraag of deze avond voor herhaling vatbaar is? Zeg ja! Ja! Ja, ja, ja, zeg ja!